حالا هم دیر نیست برای این که به این نتیجه برسم که هرچه شادتر باشی بیشتر توانسته‌ای از نکبت‌های زندگی انتقام بگیری... اتفاقا اینجا دقیقا همان جایی است که باید انتقام گرفت و عطای لذت‌ِ بخشش را به لقایش سپرد ، که انتقام نگرفتن در این لحظات منجر می‌شود به قربانی شدن و زندگی‌ای که با نیشی باز به توی زخم خورده‌ی زانوی غم بغل‌گرفته نگاه می‌کند و در دل بیشتر و بیشتر برایت نقشه‌های پلید می‌کشد... درست همین جاست که باید با خنده‌هایت بزنی پس‌ِ گردنش به دنبال خودت بکشانیش به آنجا که باید باشد و الان نیست...